KÜLTÜR DURUMU

            Köyümüzdeki aile tipi ; Peder Şahi (ataerkil) aile tipidir.Yani babanın hakim olduğu aile sistemi. (Kadın konumu itibariyle ailede erkeğiyle aynı hakka sahiptir.) Dış ve iç konularda evin reisi babadır. Söz onda biter. Akraba evlilikleri vardır. Değişik illerle çevre köylerden de kız alınıp verilmiştir.
            İnanç sitemi caferi mezhebi kaynaklıdır. ( Dedelik geleneği ve bağlılığı vardır. Cem ayinleri yapılır.Bu cemlerde  saz çalınıp  beyit, kaside, deme, agıtlar  ve ilahiler söylenirdi.
Cumhuriyetten önce köyümüzde Kur’an Kursları açılarak birçok kimseler eski Türkçe okuma – yazma öğrenmişlerdir.)
            Köyde ilkokul 1936 yılında açılmış, ilk öğretmenliğe kendisi Kayseri’li olan  Öğretmen Necmettin Tacettinoğlu tayin edilmiştir.O dönemin çocukları köyde Hekimhan’da bitişik Ballıkaya Köyünde okula devamla ilkokulu bitiriyorlar.
            Köy Çocuklarının eğitimini sağlamak için Dönemin Milli Eğitim bakanı Hasan Ali YÜCEL ve Müsteşar İsmail Hakkı TONGUÇ’un çabaları ile 1938 yılında açılan “Köy Enstütüler Köyümüzün aydınlanmasına katkı sağlamıştır.     1940’lı Yıllardan sonra  Hekimhan’da ilkokulu bitiren köylü gençlerimiz köy enstitüsüne devam ederek egitilmişler ve  öğrenimlerini tamamladıktan sonra köylerine  öğretmen ve sağlık memuru olarak atanmışlardır.
            İlk eğitimcilerimiz İsmail Kara, Hasan Şahin, Haydar Pektaş  ve Mustafa Kara’dır. Bunlarla birlikte okur-yazarlıktan Kursa devamla eğitmen ilk okutucu (ilkokul 3.sınıfa kadar)  
Olanlarımız Hüseyin (köşük) Çavuş Ali Koçer ve Süleyman (Salman) Demirkandır. Sağlık görevlilerimiz ise Süleyman Şahin, Rıza Aydoğdu, M.Ali Demirdoğan’dır.
            1945 yılından 1962 yılına kadar köyde sadece köy enstitüsü, öğretmen okulunu bitiren öğretmen köylülerimizle sağlık memurlarımız vardı.
1962 yılından sonra günümüze (Ocak 2003) kadar Öğretmen ve diğer ailelerin çocukları da öğretmen okulu, lise, ticaret, sanat okulunu bitirerek Ankara, İstanbul ve diğer illerdeki üniversitelerin çeşitli fakültelerini bitirerek değişik hizmetlerde görev aldılar. Hemen hemen her ailede bir tane eğitimci vardır.Şimdi ise üniversite mezunu akademik kariyeri olan gençlerimiz muhtelif bölge ve illerimizde topluma hizmet sunuyorlar.Bu kişiler öğretmen, doktor, hakim, yargıtay üyesi, mühendis, kimyacı, öğretim görevlisi, subay, ast subay, emniyet mensubu, hemşire ve ebe olarak Atatürkçü çizgide laik ve ilkeli olarak hizmet veriyorlar.
Halkımızın % 99 okur-yazar olup % 75’i ileri düzeyde eğitim almıştır. Eğitim seviyesi yüksek olan köyümüzün çeşitli illerde 1000 kadar nüfusu vardır. 1968 yılında köyde ikamet eden 750 nüfusa karşılık bugün devamlı ikamet eden 260 kişi civarındadır.Nüfus boşalmasının tek nedeni eğitimi amaçlayan köyün yetiştirdiği genç beyinlerin hizmet aşkı ile yurt düzeyine yurt dışına yayılmalarıdır...