İLÇEMİZİN EKONOMİK DURUMU

Hekimhan ilçesi'nde, yörede bulunan mağaralar ve ören yerlerinde yapılan yüzey araştırmaları, ilk yerleşimin M.Ö. 5000-3500 yılları arasında Geç Kalkolitik devrinde başladığını göstermektedir. Eski tunç devrinde de devam eden yerleşimin daha sonraki devirlerde sürdüğü sanılmaktadır. Yöredeki tarihi kalıntılara göre Roma ve Bizans dönemlerinde de yerleşimin olduğu bilinmektedir
Selçuklular zamanında Türklerin eline geçen ilçe, Yavuz Sultan Selim zamanında Osmanlı hakimiyetine girmiştir. 16. yüzyılda bir köy olarak Keban'a, daha sonra nahiye olarak Akçadağ'a bağlanan Hekimhan, 1922 yılında İlçe olarak Malatya'ya bağlanmıştır. İle uzaklığı 80 km. Olup, 1.040 rakımdadır. Yöre ova ve dağlık bir özellik gösterir. İlçenin doğusunda Arguvan, güney doğusunda Yazıhan, Malatya, güneyinde Akçadağ, batısında Kuluncak, kuzeyinde Sivas'ın Kangal ilçesi bulunur
1950 tarihinden önce ilçe halkı ekonomik yönden çok fakirdi. Bu yıllarda halk kışı ilçede geçirir bahar gelir gelmez bütün aile fertleri birlikte yurdun diğer büyük şehirlerine bilhassa Çukurova'ya çalışmak ve iş bulmak üzere geçici olarak gidiyorlardı. Burada zor şartlar altında kazandıkları paralarla da kış ihtiyaçlarını temin etmekteydiler. Ancak halk büyük oranda geçim sıkıntısı içindeydi.
1949 yılında ilçe merkezinde öğrenim gören gençler devlet kuruluşlarında iş bulmaya başlayınca ekonomik yönden az da olsa bir ferahlama olmuştur.1953 yılında Bilfer Madencilik Tic. Aş. şirketi İlçenin Karakuz ve Deveci maden ocaklarında demir cevheri üretimi yaparken insan gücüne ihtiyaç duyması Üzerine ilçedeki halk büyük bir rahatlamaya kavuşmuştur. Böylece halkın diğer şehirlere iş aramak için gitmesi hemen hemen durmuştur. Daha sonra devletleştirilen madenlerde istihdam yaratılmasıyla ilçe ekonomisi bir ölçüde canlanmıştır.
Son yıllarda kayısı üretimine önem verilerek fazla miktarda kayısı üretilmesi ve bu ürünün de iç ve dış piyasada pazarlanması nedeni ile ilçede ekonomik durum nispeten düzelmiş halkın geçim standartları nispeten yükselmiştir. Bu nedenle ilçede 2 adet yeni kaysı paketleme ve pazarlama şirketleri faaliyet göstermektedir.
İlçede sanayi yok denecek kadar azdır. Şimdilik ilkel bir durumda faaliyet gösteren birkaç tamir atölyesi ve marangoz atölyesi ile tuğla fabrikası mevcuttur.
İlçemizde tuğla fabrikasının yapımı 1989 yılı içinde tamamlanarak hizmete açılmış darboğazların zaman içinde aşılmasıyla şu anda düzenli bir şekilde tuğla üretimine devam etmektedir. Üretilen tuğlanın kalitesi iyi olup, çevre illerde pazarlanmaktadır. İlçemiz vergiye kayıtlı mükellef sayısı toplam 780 dir .İlçemize, hemşehrilerimizin yatırım yapmamaları yanında, Yatırım yapılması için hiçbir teşvik de yok denecek kadar azdır.

NÜFUS DURUMU

İlçenin toplam nüfusu 2000 sayımına göre 42.467 dir.
22.081 kadın
20.449 erkek
21.656 ilçe merkezi ve kasabalarda, geri kalan kısmı ise köylerde yaşamaktadır.

Hekimhan 16,900
Hasançelebi 3,150
Güzelyurt 6,000
Kocaözü 1,773
ipekyolu (Kirmanlı) 2,671
Kurşunlu 751
İlçe genelinde nüfus yoğunluğu % 22,09'dur.

Nüfusun büyük bir bölümü tarım, kayısı üretimi ve hayvancılıkla uğraşmaktadır; geri kalan kısmı ise sanat ticaret ve taşımacılıkla uğraşmakta ya da memur ve işçi olarak yaşamını sürdürmektedir. Nüfusun % 94'nün okuma yazma bildiği, 5000'e yakın kişinin Yüksek öğrenim mezunu olduğu, 1000'e yakınının da Yüksek öğretimde olduğu tahmin edilmektedir.

İDARİ DURUMU

İlçede yerleşme durumu genellikle çok dağınıktır. İlçe merkeziyle kasabalara bağlı 30 mahalle ve 55 köy muhtarlığı ile bunlara bağlı 98 mezra ve oba bulunmaktadır. Nüfusun çok dağınık olması tarihi ve coğrafi nedenleri;
Osmanlı Devleti zamanında Celali isyanlarının yağmacılarından kaçan halkın tenha ve korunaklı, barınaklı yerlerde yerleşmesi ve işlenebilen arazinin yüksek dağlar arasına serpilmiş olması son yıllarda kayısının önemli bir gelir kaynağını olması bu yolla geçimini sağlayan halkın bahçesinin başında yaşamaya sevk etmekte dağınık yerleşme giderek artmaktadır. Kırsal bölge halkının başlıca problemleri köy yollarının stabilizesiz oluşu, sulama ve içme suyu için yeterli kaynak bulunamayışı. Bu sorunların yakın gelecekte Devlet eli ile çözüme ulaşacağının inancını taşıyan halk şikayet ve isteklerini rahatlıkla idareye ulaştırmaktadır.

KOOPERATİFÇİLİK

İlçedeki madencilik faaliyetlerinin başlamasından sonra kooperatifleşme hareketinde bir canlılık baş göstermiştir. İlçe merkezinde S.S 8 nolu Hekimhan Motorlu Taşıyıclar Kooperatifi ,Tarım Kredi kooperatifi,Güzelyurt, Hasançelebi ve KocaözÜ Tarım Kredi Kooperatifi, 4 ayrı yerde sulama kooperatifi geçen yıllarda beri aktif olarak çalışmaktadır, Hekimhan Esnaf ve Sanatkarlar kefaret kooperatifi, Çulhalı ve İğdir köylerinde tüketim kooperatifi bulunmaktadır. Kayısı birliğe bağlı olarak faaliyetlerini sürdürmektedir.
İlçede Ziraat Bankası, Halk Bankası, faaliyet gösterirken İş Bankası Kapanmıştır İlçenin pazarı cuma günü olup, köylüler alışverişini haftalık yapmaktadır. Pazara ise çeşitli İl ve ilçe esnafları katılmaktadır. Cuma günleri sosyal hayat canlanmakta ve insan-mal ve hizmet akımları yoğunlaşmıştır. Halktan gelen istek üzerine, pazarın cumartesi gününe alınması çalışması başlatılmıştır.

ULAŞTIRMA VE ALT YAPI DURUMU

YOL DURUMU:

İlçenin Malatya ile bağlantısını sağlayan ve aynı zamanda Sivas-Malatya karayolu olarak kullanılan yol asfalt olup, yolun Malatya-Sivas-Yozgat-Ankara Karayolu olarak kullanılmaktadır. Şehirler arası trafiğin yoğun olması ve ilçeden geçen kısmının yer yer dar ve virajlı olması ulaşımda birtakım ekonomik kayıplarda bulunabileceği düşünülmektedir. Hekimhan ile Arguvan ilçesi arasındaki ulaşımı sağlayan ve aynı zamanda ilçenin 7 köyü ve birçok mezrasının yararlanmakta olduğu yol çalışmaları 1996 yılında tamamlanmış olup, stabilize işlemleri devam etmektedir. Stabilizesinin yapılarak ulaşıma açılması iki ilçe arasındaki bağlantının sağlanmış olması ve yöre köylerin yılın 12 ayında ulaşıma kavuşabilmeleri açısından son derece önemlidir.
İlçenin grup köy yolu olan Deveci maden yolunun Demir- çelik müessesesince güzergahının değiştirilmesi sonucu 12 köy ile birçok mezranın kullanılmakta olduğu ve bu yolun bakım ve onarımının yapılarak stabilize yapılması halinde bu köylerimizin ulaşım problemi büyük ölçüde çözümlenmiş olacaktır.
İlçenin birçok köylerine yağışlı ve kış aylarında ulaşım zor yapılmaktadır. Bu köylerin yollarının sanat yapıları ve stabilizesinin yapılması gerekmektedir. İlçemiz köylerinde standartlara uygun olmayan köy yollarının alt yapısının yapılarak halkın ilçe ile ulaşımın rahatça sağlanabilmesi temin edilmelidir.
İlçeden Malatya-Sivas demiryolunun geçmesi nedeni ile şehirlerarası ulaşım büyük ölçüde mavi trenle sağlanmaktadır.
İlçe merkezi 1963 yılında elektriğe kavuşmuştur. O yıllarda jeneratör ile temin edilen elektrik 1975 yılından sonra Keban elektrik sistemine bağlanmıştır. Şu anda interkonnekte sistemine bağlanmış bulunmaktadır.

SU DURUMU :

İlçe merkezinde içme suyu Kuruçay üzerine kazılmış olan bir adet keson kuyu ile Zurbahan'dan gelen kaynak suyundan karşılanmaktadır. İlçe merkezinin içme suyu yeterli olmakla beraber keson kuyuda kullanılan suda yapılan tahliller sonucu içilebilir olduğu anlaşılmıştır. Belediyece sondaj çalışmalarına devam edilmekte olup,içme suyu çoğaltma çalışmaları devam etmektedir. Mevcut içme suyunun durumu; keson kuyudan 1 saatte 1.000 m3 su pompalanmaktadır. Zurbahan kaynak suyundan ise saatte 18.000 m3 su temin edilmektedir.
Sulama suyu ise ilçe merkezindeki Kuruçay mevkiinde kurulan motopompa ile ilçemiz Kandıl ve Yazı Mevkiinde pompalanmak suretiyle yapılmaktadır. İlçemize bağlı Karaçayır, Hacılar, Delihasanyurdu, Karapınar, Uğurlu, Yeşilpınar, Çimenlik, Yeşilköy, Cecimli, Söğüt,Yağca ,Çelikli, Dikenli, Kavacık,Koşar,Mollaibrahim, Güzelyayla,Davulku ,Bahçedamı, Aşağı Girmana ve Dumlu köylerinde içme suyu yetersizdir.
Köylerimizde kayısıcılık gelişmekte olup, sulama suyuna olan ihtiyaç her geçen yıl artmaktadır. Bu nedenle köylerimizde sulamaya yönelik tesisler gelişmektedir.

Bu sayfadaki bilgiler http://savcim.tripod.com/ekonomi.htm linkinden alınmıştır.