İĞDİR KÖYÜNÜN

EKONOMİ DURUMU

            Köy ; tarıma dayalı tarım ve hayvancılıkla uğraşan geçimini bu yolla temin eden kimselerden oluşur. Cumhuriyet öncesi ve sonrasında köylümüz 1980 yılına kadar tarla tarımı ve hayvancılıkla uğraşıyordu.Meyve ve bağcılık sınırlı ve Ancak ailelerin ihtiyacını karşılar durumdaydı. Toprağı kara sabanla işler, buğday, arpa, nohut, mercimek, burçak (köşne) gibi  taneli bitkilerle ihtiyaca yeterli sebzecilikle uğraşıyorlardı.  Hayvancılık yönünden ise koyun, keçi ve yeterli sığır türü hayvanları vardı. Bazı ailelerin koyun ve keçi sürüleri olduğu halde bir çok  ailenin ise 5-10 gibi davarları vardı. (Daha sonraları Ormancılığın gelişmesi için keçi besiciliği yasaklanmıştır). Yaz geldiğinde köylümüz Kocadede, Yılanlı, Ağkuyu,Hacı ve Eşekler meydanı gibi yaylalara çıkıp 2,5-3  ay kalarak köy civarı meralara inerlerdi.   Halk gerek topraktan alınan tahıl fazlası gerekse hayvanlarından elde edilen yağ, peynir, çökelek, yün gibi ürünün ihtiyaç fazlasını satarak ihtiyaçlarını temin ederlerdi. Ürünün az olduğu yıllarda sıkıntı çekiyorlardı.
            1960’lı kadar toprak Karasabanla işleniyordu. Köye traktör 1960 lı yıllardan itibaren girdi. Böylece topraklarımız modern tarım aletine kavuştu.
(İlk traktör Abbas Şahin – Veli Kara tarafından alınıp köye geldi (1962). Şimdi ise köyde 9 tane traktör mevcuttur.) Takatuka denilen harman makinesi  ise köye 1969 yılında girdi.(1969 yılında Mıstının oğlu Hüseyin Demirhan tarafından Erzurum’dan bir taka-tuka adında harman savurma makinesi getirdi.)
            Taneli ürünlerle hayvancılık faaliyetini sürdüren köylü 1980 yılından itibaren bu faaliyetlere ara verip kayısıcılığa yöneldi. Şu anda ( ocak 2003 ) köylünün tamamının kayısı bahçeleri mevcut. Kayısı yanında ; elma, armut, vişne, kiraz, ceviz gibi meyvelerinde üretimi var. Hayvancılık ise  tamamen durdu.( Bir aile Hacı Ali Ece azda olsa hayvancılık yapıyor.4-5 ailede  besicilik ve arıcılık faaliyetinde bulunuyor.)
            Tarım ve meyvecilik köyde ikamet edenlerle emekli olup köye dönenler tarafından yapılıyor. Köyün kültür düzeyi yüksek olduğu için nüfusun çoğunluğu çeşitli illerde değişik hizmet dallarında görev aldıklarından köye zaman ayıramıyorlar. Bizzat toprakla uğraşan meyvecilik yapan yerleşik köylünün yıllık  geliri 2 ile 4 bin USD civarındadır.(Bu seviyenin altında yine de 15-20 aile vardır). Kayısının verimi ise yıllara ve iklim şartlarına göre değişme gösterir. 
            NOT : Köyümüzün  45 bin dönüm (dekar) toprak genişliği vardır. Ekilip biçilen tarıma açık arazi dışında kalan topraklar mera, orman, yayyalık ve kayalıklardan oluşur. Tarımda ; çiftçilik ve suni gübre kullanılır.